Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

1

بسم الله الرحمن الرحيم

:عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ , قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَأَقَامَ الصَّلاةَ، وَصَامَ رَمَضَانَ، فَإِنَّ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ، هَاجَرَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، أَوْ جَلَسَ فِي أَرْضِهِ الَّتِي وُلِدَ فِيهَا.

قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَلا نُنَبِّئُ النَّاسَ بِذَلِكَ؟ قَالَ:

إِنَّ فِي الْجَنَّةِ مِائَةَ دَرَجَةٍ، أَعَدَّهَا اللَّهُ جَلَّ ثَنَاؤُهُ لِلْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِهِ، مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَإِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَسَلُوهُ الْفِرْدَوْسَ، فَإِنَّهُ أَوْسَطُ الْجَنَّةِ، وَفَوْقَهُ عَرْشُ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ، وَمِنْهُ تُفَجَّرُ أَنْهَارُ الْجَنَّةِ.

صحيح.

Биринчи ҳадис:

Абу Ҳурайра разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: “Расулуллоҳ соллалоҳу алайҳи ва саллам:

«Ким Аллоҳ ва Расулига иймон келтирса, намозни ўтаса, рамазон рўзасини тутса, Аллоҳнинг йўлида ҳижрат қилган бўлсин, ёки ўзи туғилган ерда ўтирган бўлсин, Аллоҳ таолонинг зиммасидаги ҳақ уни жаннатга киритиш бўлади», дедилар.«Эй Аллоҳнинг Расули, буни одамларга хабар қилмайликми?» дейишди. У зот: «Жаннатда юзта даража бор. Аллоҳ жалла саноуҳу уларни Унинг йўлидан жиҳод қилганларга тайёрлаб қўйган. Ҳар икки даражанинг ораси осмон билан ер орасича. Аллоҳдан сўрасангиз, Фирдавсни сўранг, чунки у энг афзал жаннат. Тепаси Раҳмон азза ва жалланинг Арши. Жаннатнинг анҳорлар ўшандан отилиб чиқади», дедилар».

Саҳиҳ.

2 عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سَعْدِ بْنِ الأَخْرَمِ، عَنْ أَبِيهِ، أَوْ عَنْ عَمِّهِ الأَعْمَشِ يَشُكُّ، قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَهُ، فَقِيلَ لِي: هُوَ بِعَرَفَةَ، فَاسْتَقْبَلْتُهُ فَأَخَذْتُ بِزِمَامِ النَّاقَةِ، فَصَاحَ بِي النَّاسُ مِنَ الصَّحَابَةِ، فَقَالَ:

دَعُوهُ! فَإِنَّ رَبِّي جَاءَ بِهِ. قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي مِنَ الْجَنَّةِ وَيُبَاعِدُنِي عَنِ النَّارِ. فَقَالَ: "لِئَنْ كُنْتَ أَوْجَزْتَ فِي الْخُطْبَةِ لَقَدْ أَعْظَمْتَ وَأَطْوَلْتَ الْمَسْأَلَةَ. فَسَكَتَ سَاعَةً، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا ثُمَّ قَالَ: تَعْبُدَ اللَّهَ وَلا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمَ الصَّلاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، وَتَصُومَ رَمَضَانَ، وَتُحِبَّ لِلنَّاسِ مَا تُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْكَ، وَمَا كَرِهْتَ لِنَفْسِكَ فَدَعِ النَّاسَ مِنْهُ خَلِّ سَبِيلَ النَّاقَةِ ". هَكَذَا قَالَ: الْمُغِيرَةُ بْنُ سَعْدِ بْنِ الأَخْرَمِ، وَإِنَّمَا هُوَ الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْيَشْكُرِيُّ.

حسن لغيره.

Иккинчи ҳадис:

«Муғира ибн Саъд ибн Архам отасидан (ровийлардан Аъмаш: «ёки амакисидан» дея иккиланган) ривоят қилади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг олдиларига савол сўрамоқчи бўлиб бордим. «Арафотдалар», дейилди. У зотни қарши олиб, туянинг юганидан ушладим. Саҳобалардан айрим кишилар менга бақириб қолишди. У зот: «Уни қўйинглар, уни Роббим келтирган», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мени бир амалга йўллангки, мени жаннатга яқинлаштирсин ва дўзахдан узоқлаштирсин», дедим. У зот: «Аллоҳга ибодат қиласан ва унга ҳеч нимани шерик қилмайсан, намозни ўтайсан, закотни берасан, рамазон рўзасини тутасан, одамларга ўзинга берилишини истаганинг нарсани истайсан. Нимани ўзинг учун ёқтирмасанг, одамларга ҳам уни етказма. Туяни қўйиб юбор», дедилар».

Ҳасан лиғойриҳи.