Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.

Бир шаҳарда Аллоҳга иймон келтирмайдиган бир худосиз мусулмонларнинг уламоларини музокарага чақирибди. Улар унга раддия бериш учун ораларидаги энг закийларини танлашибди. Учрашув куни белгиланибди.
Ўша куни йиғилган оломон олимнинг келишини кутибди. Лекин у кеч қолибди. Шунда худосиз йиғилганларга:
— Олимингиз қўрқиб, қочиб кетди. Чунки мен ундан ғолиб келишимни билди ва сизларга борлиқда илоҳ йўқлигини исботладим, — дебди. Аммо шу тобда олим келиб қолибди ва кеч қолгани учун одамлардан узр сўрабди. Сўнгра:
— Мен бу ерга келаётганимда денгиздан ўтиш учун қайиқ топа олмай, қирғоқда кутиб қолдим. Тўсатдан дарёда ёғоч тахталар пайдо бўлди ва тезда тизилиб, бир-бирига бирлашиб, қайиқ ҳосил бўлди ва менга яқинлашди. Мен унга миниб, сизнинг олдингизга келдим, — дебди. Шунда худосиз: — Албатта, бу киши ақлини йўқотибди. Ҳеч ким ясамаса, қандай қилиб бирлашиб, қайиқ пайдо бўлади, ҳеч ким ҳараеатлантирмаса, қандай қилиб ўзи юради? — дебди.
Олим кулимсираб: — Нега шу гапларни ўзингга айтмаяпсан? Ахир ўзинг "Бу катта оламда Худо (Яратувчи) йўқ, деяпсан-ку, — дебди. Шундан кейин худосиз олимнинг гапидан таъсирланиб, фикр юритибди ва барчанинг олдида оламларнинг Роббига иймон келтирибди.
Зебунисо Дилшод қизи таржимаси